Zeynep Namlıoğlu
@zeynepnamlioglu
İzmir
25 okur puanı
Ağustos 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Vee ağır aksak biten kitaplardan biriyle daha merhaba! Deneme okumaya dair bulunmayan hevesimden dolayı kitaba ön yargılı yaklaşmafım diyemem ama okudukça sevdim sevdikçe sindire sindire okuyasım geldi. Deneme benim açımdan usta yazarların kalemleriyle yazılmadıkça pek de bir kıymeti bulunmaz. (Bence deneme yazmak her kişinin değil er kişinin hakkıdır. :)) Bir deneme bitince ya dümdüz bir metinden ibarettir ya da övülesi sevilesi üstüne uzuuun uzuuun düşünüp konuşulası tartışılası eleştirilesi bir şeydir. Ali Ayçilin eserinde de ikinci kısmı yakaladım zannımca. Bir yazmış iki düşündürmüş. Kısa olmuş tadında olmuş. Altını çizdirecek çok cümle çok paragraf olmuş. Okuyacak olan arkadaşlar, şöyle sakin boş kafayla oturup da okuyuverin. Hissedin. Durun. Düşünün. Selamlar, sevgiler!
Uzun süre dağınık duran odamı topladıktan sonra, dinlenmek için uzandığım kanepede; çok sevmeme rağmen, lezzetli bir yemeğe ödemem gereken paraları götürüp şu sayısız kitaba vermekle hiç de iyi etmediğimi geçirdim içimden. “Midene de kötü davrandın sen" dedim kendi kendime ve gülümseyerek şunu söyledim; “oysa sen mükellef bir sofraya bayılırsın.” Peki, ben ne yaptım? Dünyanın en zengin mutfağına sahip bir ülkede, her türlü meyvenin yetiştiği şu koca bahçede gidip kitapçıların raflarına tünedim. Tıpkı avını arayan bir kurt gibi gittim oraya. Gittim ve gözlerimi kitaplarım kapaklarına dikip, yeni bir av aradım iştahla: Yeni sözcükler, yeni dünyalar, yeni fikirler. Beni mutsuz ettiklerini bile bile yaptım bunu, beni karışık bir akılla yaşamaya mahkum edeceklerinin farkında olarak.
“Dünyanın bütün neşesini sarsak bile, kesilmiş bir parmağın acısını dindiremeyiz.”
İçimizden biri, yani en çekingen olanımız bir gün hiddetlendi fazlasıyla, dilinin bağı çözüldü ve her birimizin kalp fotoğrafını çıkarıp koydu ortaya. Mülayimimizin göğüs boşluğunda kindar bir nokta gördük; yanıp söndü yardımseverimizin göz çukurundaki hesaplılık; akıllımızın alnında kurnaz bir çizgi belirdi. Hepimiz gerçekte, onun gösterdiği fotoğraflardaki kişilerdik. Dünyanın en sahici resmini, çok istemesine rağmen o resme dahil olamayanımız çekmişti...