15 yaşında biri olarak bu kitabı okuduğum için çok mutluyum.Aristo’nun düşüncelerini,hissettiklerini ve davranışlarını 2 sene önce okusaydım pek bişey anlamazdım açıkçası.Muhtemelen “niye böyle davranıyo ki” falan derdim.Ama aklından geçen her fikri,davranışı,hissettiklerini son bir seneki ben çok iyi anlıyo.Bilmiyorum Aristo’yu okurken aynaya bakıyor gibi hissettim ve bu beni çok mutlu etti.İçinde verdiği savaşı,düşüncelerini,napması gerektiğini bilmeyişleri çok tanıdıktı.Ailesiyle ilişkisi de çok güzeldi bana kalırsa.Onları sevmek istemesi ama nasıl seveceğini bilmediğini söylediği bir yer vardı o kısım çok hoşuma gitti mesela.Dante’ye de bayıldım ikisinin ilişkilerini çok sevdim ve özellikle kitabın sonuna aşık oldum diyebilirim.Aristo’nun evrenin ve kendi kalbinin sırlarını çözmesi bana da bir umut oldu.Okuyup okutturulması gereken bir kitap.Bir günde bitirdim,akıp gidiyo.Umarım bir gün herkes kendi evreninin sırlarını çözebilir