Dişlerimle, şafağı sökmek isterken karanlığın göğsünden;
Gün ağarıyordu saçlarıma,
Tel tel,
Raylarımdan çıkıyordum,
Vagonlarım kopuyordu bir biri ardına,
Savruluyordum...
Edgar' ın içinde bir şeyler kırıldı, inanca olan son güveni. Gerçeğin bu kadar kolay ayaklar altına alınmasını kabul edemiyordu. Ağzından çıkan her kelime buz gibi, sivri, kötü, kontrol edilemezdi.