Zeynep
@zeynepperditaa
Ben kendinde ruh barındıran bir beden değil,
Beden denen görünür bir parçası olan bir ruhum..
Kitap, İnsanın günlük küçük sıkıntılarından hayatının her anına yansıyan büyük sıkıntılarına kadar yaşadığı bütün dertten, kederden, içinde boğulduğu karanlıktan, bir başına bocaladığı o dipsiz kuyudan, peşinde koştuğu geçici heveslerin anlamsızlığından kurtulmanın tek yolunun Allaha sığınmak olduğu bilincini veriyor.
Nefsi terbiye konusunda başarılı bir kitap olmakla beraber içinde tenkit edilecek bir çok konu bulunuyor. Teşvik ve sakındırma amaçlı kitapta çoğu kez uydurma rivayetlere yer verilmiş. İnsanı iyiye doğruya sevkedecek yüzlerce sahih rivayet varken bunlara ihtiyaç olmamalı. insanların bilgisizliğini suistimal etmektir bu.
Yine kitabın bir çok yerinde yazar zühd hareketinin etkisinde olmalı ki haram olanı bırakmamızı isterken yanında helal olanı bırakmayıda bir meziyet olarak göstermiş. Oysa bu eziyetten başka bir şey değil. Ayrıca Rabbimiz kullarının günlük hayati ihtiyaçlarını ihmal edip sürekli ibadet halinde olmasınıda talep etmemiş.
Kitapta dolaylı yoldan nefsi terbiye etmek için insanın kendini cezalandırması bir nevi zarar vermesi teşvik ediliyor. Halbuki samimi bir tövbe ve ibadet daha sağlıklı bir yol olmaz mıydı diye düşünmeden edemiyor insan.
Yinede olumlu tarafları olumsuz yönlerinden bir hayli fazla. İyi niyetle yazılmış olduğu şüphesiz.
Kitaptada geçtiği gibi "Allah dostlarının sözleri, tesirli bir ilaçmış."
