Zeynep Acar
@zeynepsuacar
Şu anda okuduğu kitap
Son zamanlarda ufak tefek bahanelerle yazdığı mesajlarda aslında hala seni bekleyip beklemediğimi yokladığının farkındayım. Yani şimdi bunlara ne gerek var Osman, yetişkin insanlarız. Al işte söylüyorum, ben artık istemiyorum.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Sen birlikte olurken kendimi kaybetmeyeceğim türden bir insandın. Seninle birlikte olmak kendime daha fazla ulaşabilmemi sağlıyordu.
Göz kulak olunacak biri gibi görünüyordu çünkü şimdiye dek kimse ona göz kulak olmamıştı.
Güçlü olduğumu sanıyorsun, biliyorum ama değilim. Şu anda rüzgârda sürüklenen bir yaprak kadar kırılgan hissediyorum kendimi. Bu mektup boyunca nefesimi tutmuş gibiyim. Nefesimi bıraksam ağlayacağım, hiç duramayacağım sanki.
...
Kalbim paramparça. Ama yaşamaya devam etmek için, bazen de kalbinin kırılmasına izin vermek zorundasın.
İnsanın doğasında, kısa fasılalar dışında, başkalarından fersah fersah uzak olmak vardı sanki.