Bu kitapta makine metaforu ile insanın işleyişini anlatan Twain sonucu özgür iradenin yokluğuna bağlıyor. Ama naçizane önce özgür irade yok demesi daha sonra da genç adama tavsiyeler vermesinden dolayı kitabın en sonuna kadar tam da ne demek istediğini anlayamadım. Kitabın üslubu sadelikten çok basitliğe kaçmış gibi geldi. Beni kitaba çeken bir anlatım biçimi olduğunu söyleyemeyeceğim. Belki de dönemine göre ufuk açıcı bir kitap olabilir ama artık fazla klişeleşmiş birçok düşünce ile karşılaştım. Kitap ilk 50 sayfadaki cümlelerini birkaç kelime değiştirerek sürekli tekrarlıyor ve haliyle tamam artık bana başka bir şey anlat diyorsunuz.