Biliyorum, şehir ya da köy, her yerde zorluk var ama burada o zorluk daha aşikâr, iklim ve yalnızlığımız çırılçıplak ortaya çıkarmış. Bu basitlik çoğu kişiye uymuyor. Sıkıldıklarını söylüyorlar ama ben izledim. Can sıkıntısı değil JP, korku. Yalın ve kaba bir hayat onları korkutuyor. Kaçıp otobüs tarifelerine, faturalara sığınıyorlar, tatillere, evlere, divanlara, mutfak tezgâhlarına ve perdelere; varoluşun çıplaklığını maskeleyecek şeyler satın alarak, bir şeylere sahip olarak geçen bir hayat. Hayatın zorluğunu saklayacak. Daha kabul edilebilir kılacak. Tahammül edilebilir. Ama gerçekten de öyle kılıyor mu, merak ediyorum ben.