Kitabın ön ve arka kapağında Hiç yazıyor, kitabın sonu da bir hiçlikle bitiyor zaten. İlk iki hikayesini okudukça okuyasım geldi, öyle güzel bir dille anlatıyor ki yazar hikayeleri.
Bir lunaparkta gezen insanların iç seslerini dinliyoruz hikayelerde. İç seslerin tamamı birbirine bağlı, hepsi birbirinin devamı ve devam ettikçe de bu lunaparkın dünya olduğunu anlıyoruz. Dünya hayatının geçici fırsatlarına aldandığımızı ve buradan çıkış olmadığını söylüyor. Bu böyledir, dünya arzusu böyledir, insan böyledir diyor Kutlu.