Hayata bakış açınız değiştirdiğiniz bir döneme girdiğinizi hayal edin ve daha önce seçmediğiniz şeyleri seçin; başarısızlıkla sonuçlanacağını bilseniz bile sırf deneyimlemiş olmak için kendinizi farklı durumlara itin.
Başkalarını kıskanma konusunda fazla negatif düşünmeye gerek yok. Kendinizi geliştirmek için bir motivasyon da olabilir bu.
Kendini beğenmiş görünen insanlar, kendilerine saygı duymamaya daha yatkındır. Başkalarının kendilerini örnek almalarini isterler. Fakat kendine saygısı yüksek olan bir kişi, başkalarının kendileri hakkında ne düşündüğüne pek önem vermez.
İnsanlar karmaşıktır. Dışarıdan mükemmel görünebilirler ama karanlıkta korkunç şeyler yapıyor olabilirler.
İnsanın kaç tane yarası olurdu ki? Kaç yerinde izi geçmeyen, acısı dinse de varlığı hâlâ belli olan darbeleri olurdu? Oturup ağlamıyordum ya da sürekli isyan etmiyordum ama neden diye de sormadan edemiyordum. İnsandım sonuçta; yaşayan bir ruhum, düşünen bir aklım, incinen bir kalbim vardı. Peki bunca şeye rağmen benden bir an olsun ayrılmayan yaralarım? Beni çok sevdiği için mi ayrılmıyordu peşimden?