kendine bile anlatamadığı sırlarınla
sırtına battaniye, karnına aş olma ümidiyle
sadece var olmanla yetinerek
seni göğsümün içine yasladım Züleyha
Sayfa 49
Reklam
Bir sevdayı büyütmenin telaşı insanın yüzünü güldürmeliydi, neden ağlıyorum?
Sayfa 31
ben hep güçlü kaldım, bilmiyorsun
güneşle kavgalı değilim
kirpiklerim ıslanmaya yer arıyor 
Sayfa 70
bu karanlık kalbimin
ay ışığı vuran koltuk köşesine ne çok yakışırdın sen
Sayfa 39
yüzün kapıya bakan bir takvim olmasaydı
bozulmayan kumdan kaleler yapabilirdik
Allah’a inancımız artardı, severdik muhakkak yaşamayı
Sayfa 82
Reklam