Okuması bir ay süren, her seferinde elime zorla alıp zorla okuyup zar zor bitirdiğim bir kitap. Çok fazla betimlemesi var ve bunlar okurken mekânı gözünüzde canlandırmanıza yardım eden türden değil, içi boş hissettiriyor ve hikâyeye bir katkısı yok. Kitabı sıkıcı yapan ve kalitesini düşüren en büyük etken gereksiz betimlemelerdi.
Aslında kitaptan başta klasik entrikalı Türk dizisi havasında olmasından dolayı nefret etmiştim ama Suphi'nin (burdan sonrası spoiler) Ürani ile başladığı hayat ile beraber durduramadığı hatalar silsilesini okurken yazarın içinde bulunduğu toplumu iyi gözlemlediği ve kitabı yazmak için epey araştırma yapıp ortaya ciddi emek koyduğunu görünce kendisine saygı duydum. Kitabın ana karakteri Zehra olmasına rağmen çoğunlukla Suphi'yi ve onun hatalarını okuyoruz. Bir yerden sonra kitabın adının neden Zehra yerine Suphi olmadığını sorguladım ve yazarın neden inatla sevgisine ihanet edilmiş Zehra'yı bu kadar kötü göstermeye çalışıp Suphi'yi, Sırrıcemal'i ve diğer yan karakterleri normal davranışlarda bulunuyorlarmış gibi göstermesinden rahatsız oldum. Fakat kitabın sonuna doğru gelince aslında bize gösterilmeye çalışılanın ihanete uğrayan bir kadının intikam arzusuyla başlayan olaylar silsilesi içindeki karakterlerin verdiği yanlış kararların zinciri kırmak yerine her birinin onu daha da etraflarına doladığı ve en sonunda her birinin hayatlarını yaşadıkları şekilde sonlandırdıklarının olduğunu görebiliyorsunuz. Zehra Suphi'nin ihanetiyle ne kadar acı çekse bile bunu geride bırakıp yaşamına devam etmeyi öğrenebilirdi ama intikam acıdan kurtulma yolunda umut bağladığı tek şey olduğu için intikam arzusunu sonuna kadar bırakamadı. Suphi zaten evliyken başka kadına göz dikip bir kere büyük bir yanlış yapmışken bundan sonraki hayatında yeni eşine sadık bir
