"Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde bereketli toprakları yurt tutan bir millet varmış. Karnı aç olanı doyurmuş, çıplağı giydirmiş, halkı koruyup gözetmiş. Kan dökmüş ama bir o kadar da kan vermiş. Can vermiş, hayat vermiş; vardığı, yurt tuttuğu yerlere bereket vermiş. Kağanları yiğit, balaları bal, hatunları mertmiş. Gözleri kara, yürekleri bulutlar kadar hafifmiş. Toprağa döktükleri kan öyle çokmuş ki gökyüzündeki ay ve yıldız dahi bu kana değmiş.
Türk derlemiş onlara. Yiğit, mert, gözü kara, savaşçı ve mücadeleci."