Derler ki: "Cehennem çukurları bataklıklardan daha derindir. Ama asıl cehennem insanın içindendir. Kayıplar, kalanların zihnine birer fısıltı ile kendini hatırlatırken yok olanı özlemek kolaydır.
Zor olan bir var olup birden yok olana yanmaktır." Yine derler ki: "Bu yangın, acı ve ateş cehennem azabı ile denktir.
Çünkü insanı cehenneme sürükleyen günahları, var olanı yok olmaya iten ise pişmanlıklarıdır.
Ve her günah bir pişmanlıktır."
Bülbül Kapanı/29