Arkadaşlarımızı bize bağlı tutan tek bir öğe vardır; bu ne performansımız, ne sevecenliğimiz, ne onların suçluluk hissetmesi ne de mecbur olmalarıdır ve bu gerçeğin farkına varmak korkutucudur. Onların bizi aramaya, bizimle zaman geçirmeye ve bize katlanmaya devam etmelerini sağlayan tek şey, sevgidir. Ve bu da bizim kontrol edemediğimiz tek şeydir.
Bir başkasını kendi davranışlarının sonucundan korumak ve kurtarmak doğru değildir, çünkü bu tarz davranışların tek sonucu, ileride tekrar aynı şeyi yapmak zorunda kalmanızdır.