19.yüzyila ait bir efsaneye göre, gerçek ve yalan birgün karşılaşırlar. Yalan gerçeğe:"bugün muhteşem birgün" der. Gerçek gökyüzünü bakıp iç çeker, çünkü gün gerçekten de çok güzeldir. Birlikte biraz zaman geçirirler. Derken bi kuyuya varırlar. Yalan gerçeğe:"su çok güzel haydi birlikte yıkanalim " der. Gerçek biraz şüphelidir; suyu kontrol eder ve gerçekten suyunu çok güzel olduğunu farkeder. Bunun üzerine ikiside kıyafetlerini çıkartıp yıkanmaya başlarlar. Aniden, yalan sudan çıkar gerçeğin kıyafetlerini alıp kaçar. Gerçek kuyudan çıkar, elbiselerini bulamayınca bir hayli öfkelenir. Yalanı bulmak ve elbiselerini geri almak için heryere koşar. Bu sırada gerçek çıplak biçimde oradan buraya koşarken gören dünya, bakışlarını küçümseme ve öfke ile geri çevirir ve onu görmek istemez.
Zavallı gerçek, çaresizlik içinde kuyuya geri döner. Artık sonsuza dek saklanacak ve ortadan kayıp olacaktı çünkü çıplaklığıden utanmaktadir.yalan ise o gün bugündür dünyayı dolaşmakta, gerçek gibi giyinip toplumun ihtiyaçlarına karşılık vermektedir. Çünkü dünya hiçbir şekilde çıplak gerçek ile karşılamak istemez.