Türk askeri bu kez daha kararlıdır. Süngüsü olmayanlar tüfeğinin dipçiği, küreği, çıplak yumruğu ile dövüşürler.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Üsteğmen şaşkınlık içinde, “Bu koca topları buraya nasıl çıkardınız?” diye sordu. Bilge görünüşlü bir ihtiyar, gülümseyerek, “Değişik bir milletiz..” dedi, “..işler düzgünse ertesi günü bile düşünmeyiz, birbirimizi yeriz. İşler karıştıkça yavaş yavaş uyanmaya başlarız. İyice karışınca da, kenetlenip olmayacak işleri başarırız. Bunları da buraya böyle çıkardık. Çıkarmadık uçurduk.”
M.Kemal Paşa sesini herkesin duyacağı kadar yükseltti:
“Kongreye hanım öğretmenlerimizi çağırdığınız için sizi kutlarım. Ama hanımefendileri niye böyle ayrı oturttunuz? Sizin kendinize mi güveniniz yok, yoksa Türk hanımlarının faziletine mi? Bir daha böyle bir ilkellik görmeyeceğimi ümit ederim.”
Harbiyeliler!
Savaş ve yenilgi acıları içinde büyüdünüz. İşgal altındaki okullarınızdan, evlerinizden kaçtınız, milletinizin kurtuluş mücadelesine katılmak için binbir zorluk içinde Ankara’ya geldiniz. Burada yorucu bir eğitimden geçtiniz. Ne çocukluğunuzu bildiniz, ne gençliğinizi yaşadınız. Birkaç gün sonra da çok sert bir savaşa katılacak, gerekirse canınızı feda edeceksiniz.
Biliniz ki gelecek nesiller bu fedakârlıklar sayesinde, medeni âlemde, eşit haklara sahip, bağımsız bir milletin, fikri hür, irfanı hür, vicdanı hür çocukları olarak yaşayacaklar. Size söz veriyorum!
İlk başta “Biz bu atom bombasını Hitler icat edip de başka ülkelere atmasın diye karşı tehdit olarak üretmek zorundayız” diyen Amerika şimdi gücü elde edince kullanma zorunluluğu hissediyordu. “Bu bomba Hitler’in eline geçerse insanlık biter. Dünyayı Hitler’in atom bombasından koruyacağız” derlerken kendileri tüm insanlığın celladı olacaklardı.
