Yas sadece sevdiklerimizi kaybetmekle olmaz, bir yaşama biçimini kaybetmek de yastır. Bir şehri bildiğimiz halde kaybetmek, rutinlerimizi kaybetmek de yastır.
Büyüklerimiz derdi ki: "Bir kitap okudunuz ve aklınızda sadece iki cümle kaldı. Zaten maksat oydu.." O kitabın okunmasındaki maksat, o iki cümlenin akılda kalmasıdır.
İnsanlar için birbirini anlamak, sulh içinde beraber yaşamak, herhalde şu veyahut bu esasa dayanmak, şu veyahut bu ideale saplanmakla dahi mümkün olmuyor.
Burada hep Kant'ın bir sözünü hatırlarım:
"Dünya sahnesine insanların girişini şiddetle bir nefret duymadan seyretmek mümkün degildi. Çünki insanlarin birbirlerine yaptıkları kötülük tabiatin yaptğndan çok daha fazladır.'