Zeynep Karabali
@zkrblii
37 okur puanı
Temmuz 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Halide Edip'in alışıldık tarzının dışında bir eser örneğidir Handan. Psikolojik tahlillerin ön planda yer aldığı, atası Eylül'ü anımsatan, konu itibarıyla yerli bir Madam Bovary örneği.
Handan ve Refik Cemal arasındaki umutsuz bir aşkın panoramasını okuyoruz. Eserdeki başkahramanlar evlidir dolayısıyla yazıldığı döneme aykırı düşmüşler ve büyük bir eleştiriye maruz kalmışlardır.
Temelde beş kişinin mektuplarıyla dönen eserde özellikle Handan'ın ve Refik Cemal'in yaşadığı gelgitler, duygusal boşluklar, evlilik içi tatminsizlikler detaylıca ele alınmıştır. Bu da kahramanların duygu durumlarının anlaşılmasını kolaylaştırmaya çalışır.
Reklam
Kitabı kendimce iki bölüme ayırıyorum: ilk bölüm hastalık süreci. Bu bölüm ölüm sonlanıyor. Zaten yazar yani oğul kitabın başında bunu belirtiyor. Bu bölümde babanın hastalık süreci yavaş yavaş elden ayaktan düşmesiyle yanıbaşındaki insanların çaresizliği, ölümün adım adım gelişini okuyoruz. İkinci bölüm ise babanın ölümünden sonrası. Bu bölümde genellikle oğulun ölenin ardında kalan kişi olarak yaşadığı sancıları, ölüm fikrine dair düşüncelerini okuyoruz.
Anı-roman olarak kaleme alınmış bu eser beni derinden etkiledi. Yazarın yoğun duyguları insanı sağlam bir şekilde ele geçiriyor.
Bu kitapla anlıyoruz ki baba, oğlunun hayatında büyük bir öneme sahip. Bqba, oğulun hayran olduğu bir karakter. Uzun boyu, sözleri, davranışları hep oğulun zihninde. Zihninden de kalemine akıyor.
Yazarın Bulgar oluşu yaşantısında Türklerle pek çok ortak noktasının bulunduğunu gösteriyor. Sosyalizm etkisini bir yana bırakırsak bir babanın evladını sevme şekli ve topluma yansımaları aynı kültür öğesini paylaştığımızı gösteriyor.
Kitabın son sayfasını da okuyup kapağını kapattığımda zihnimde Yaşar Kemal'in İnce Memed'inde geçirdiği şu satırlar canlandı:
''İşte bunu yapmamalı. İnsanlarla oynamamalı. Bir yerleri vardır, bir ince yerleri, işte oraya değmemeli.''
Bu kitabın ipucu vermden bir özeti olacak olsaydı o da bu söz olurdu bence.
Ağrıdağı Efsanesi halk kültürünü yansıtması bakımından kıymetli bir eser. Bir yandan kültürel öğelere şahitlik ederken öte yandan bir aşkın hikayesini okuyorsunuz. Betimlemeler okuru yormayacak düzeyde. Destansı bir dile sahip. İyi ki okumuşum dediğim bir eser oldu.
İpucu niteliğindedir*
Mahmut Han'a karşı tüm boylar birleşip geleneği savundu ama aşk gururu yenemedi. Bu da beklediğim bir son değildi ama efsaneler de böyle böyle doğmaz mı?
Eleştirel yaklaşımla Çocuk Edebiyatının ortaya çıkışını, gelişim ve yayılımını anlatan bir eser. Ne yazık ki bizim kendimize has bir Çocuk Edebiyatı fikrimiz hâlâ kendine yer edinmiş değil. Kitaptaki eleştirilerde bu yönde. Peki bunun için ne yapmalıyız? Bu soruya genel bir yanıt verilmiş. Öğretim programlarında yapılması gereken değişiklikler, üniversite bünyelerinde neler yapılabilir, öğretmen yetiştirme aşamasında çocuk edebiyatı nerede durmalıdır gibi. Kitabı okumadan önce biraz daha sınıf bazlı yöntem ve teknikleri bulurum kanısındayım. Okuduklarım direkt bu yöntem ve teknikleri vermese de hangi yoldan ulaşacağımı gösterdi.
Reklam