Sizleri hala sık sık düşünüyorum , ama insan hayatta istediğini yapamıyor , en çok bağlandığı yeri terk etmesi gerekiyor. - fakat anılar kalıyor ve kayıp dostlar- aynadaki silik görüntüler gibi hep hatırlanıyor.
Kendimi başarısız hissediyorum - benden bu kadar - kaderimi artık kabullendim. Değişmeyeceğini hissediyorum. Bu da , her türlü hırsı bir kenara bırakarak, kendi kendimizi mahvetmeden yıllarca hep beraber yaşamamız için bir başka neden.