"evet ama hayatım birkaç cümle eksildi sonra. aşk gibi. sadakat gibi. bazı günler bazı günlerden daha uzun sürmeye başladı. soluğumun kesildiğini hissetmeye başladığım günlerdi o günler. hani göremediğin bir el gelip boğazını sıkar ya... kalbinin boğulduğu yerde insan nefes alabilir mi? ben de alamadım işte. kâbus dolu geceler yaşamaya başladım. belki bu şiire uğrar diye ona şiirler yazdım. çünkü ona söylemediklerim söylediklerimden daha güzeldi. ona söylemediklerimi şiir diye yazdım."
"bir kaburga kırığına dönüşmüştü bende onu sevmek. nefes alsam içime batıyordu, acıdan ölüyordum, almasam boğuluyordum. sabah yeni bir güne başlamak, her gün tekrar tekrar yok olmaktı. artık ona karşı içimde türlü türlü öfkeler büyüterek yaşamalıydım. çünkü hüznüm öfkemden büyük olursa onu affederdim."
"kocama. ellerimden kayıp giden adama. artık onu tanımadığımdan endişe ettiğim adama. başımı iki yana salladım. kalbinizdekileri tek bir cümleyle nasıl özetlersiniz ki?"