znehir

Ben, her zaman önce sevdiklerimi düşünürdüm. Ve ben en az kendimi seviyordum.
Sayfa 291·Kitabı okudu
Reklam
Sevgilim… Üzülme. Yakınında ölmek Tanrı’nın bana verdiği armağan oldu. Nefesinle bana can vermeye çalışma. Ölürken bile senden bir şeyler çalmak istemem. Günahlarım çok, bunu da yükleme yukarıya çıkmaya yüzü olmayan ruhuma. Sevgilim… Üzülmüyorum. Elin elimde, dudakların tenimde yumdum gözlerimi. Elveda diyemedim sana. Beni bağışla. Bağışlanmayacak hatalarıma bunu da ekle. Ve asla unutma. Günahkar sevgilin seni çok sevdi.
Sayfa 288·Kitabı okudu
Alıntı
Yükseklerden düşmeye razıydım. Nitekim o an bile elimden tutma ihtimali yeterince güçlü bir teselliydi benim için. -V
Sayfa 148·Kitabı okudu