Yildizlar yakindi. Onlar hep yeryuzundeydi. Uzak gorunmeleri yildizlarin degil ona bakan gözlerin kusuruydu. O yildizlar bazen kayip gidiyordu. Gitseler bile isiklari her zaman yüregimizde parliyordu.
Kitap okudukça yalnizligim azaliyor, içimdeki sıkıntı dagiliyordu.
Farkli karakterlerle tanışıyor , onlarla sohbet eder gibi oluyordum.
Kitaplarin gücüyle sanki iyilesmeye dogru kanat çırpıyor , ufkum genişliyor ve ruhumda çiçekler açiyordu. Kitaplar hayallerime giden yolda bana kelimelerden kanatlar takiyordu. Kitaplardaki karakterlerle özdeşim kuruyordum. Onlarin verdikleri mücadele bana ilham veriyor, hayata bagka bir gözle bakmami sagliyordu.