Bazen insana yaşadığı "ufacık" bir şey bile çok ağır gelebiliyor. Belki de bu onun patlama noktası oluyor -hoş patlayamıyor-. Ne zamana kadar bunun böyle devam edeceğini düşünüyor ve bir çıkış yolu bulamıyor. Hatta ağlamak bile içinden gelmiyor, gecenin yalnızlığına sarılıyor..