“Bencil, bencil bu Müştak… Ne olurdu sanki suluboyanı Şaziye’ye verseydin?” Ama Şaziye tertipli kullanmıyor, bütün boyaları birbirini karıştırıyor, temizlemesi bana düşüyor, demedim… Çünkü suluboyamı teyze kızıma vermek istemiyordum. Evet bencildim; defterimi, kitabımı, kalemimi, bilhassa da suluboyamı kimseyle paylaşmak istemiyordum. Tıpkı Nüzhet’i paylaşmak istemediğim… “Bak kartonu yırtıp attı, sırf Şaziye kullanmasın diye… İçinde kötülük var bu çocuğun, kötülük!” Gerçekten de içimde kötülük var mıydı?