Zül yeşil gözlü bir çöl ahusu
@zulkos
☆ Ars longa, vita brevis ☆
Eğer öfkemizi, giriştiğimiz tüm önemli ilişkilerde kendimizi açıkça tanımlamak için kullanmaz- ve duygularımızla oldukları gibi başa çıkmazsak- bu sorumluluğu bizim yerimize üstlenecek başka birisi olmayacaktır.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Birbirleriyle çatışan istekler ve dünya hakkında farklı algılamalar, tek bir tarafın haklı ve diğerinin de haksız olduğu anlamına gelmez.
Katy, öfkelendiğimizde çoğumuzun yaptığı şeyi yapıyor. Yargılıyor, suçluyor, eleştiriyor, ahlak dersi çıkarıyor, vaaz veriyor, talimat veriyor, yorumluyor ve psikanaliz yapıyor. Katy'nin ağzından, kendisi hakkında tek bir cümle bile çıkmıyor.
Öfkeyi etkili bir biçimde kullanmayı öğrenmek, sorunlarımıza yol açtığını ve bizi mutsuz ettiğini düşündüğümüz diğer kişiyi suçlamaktan; diğer insanları değiştirmenin bizim işimiz olduğu fikrinden; onlara ne düşünmeleri, ne hissetmeleri ve nasıl davranmaları gerektiğini söylemekten vazgeçmeyi gerektirir. Ama bu, her davranışı kabul edeceğimiz anlamına gelmez.