Pınar Tekin
@zumzuu
Başlandığında sonuna kadar okumanızı öneririm. Çünkü tüm kitap sonda anlattığı şeye ulaşmak için yazılmış. Ben sevdim, umarım siz de seversiniz ;)
Aynı olay için asla bilmediğimiz bir çok farklı bir sonu olsa da sadece birinin içinde olabildiğimiz tek bir ömür içinde yaşadığımızı hatırlatıyor bu kitap.
Reklam
Bu kitap, hayatımda "farklı bir kitap" olan grupta yer alan bir ilk oldu. Otizm li bir bireyin gündelik hayatı içinde onu gözlemleme ve bu gözlem sayesinde bir fikir sahibi olmamızı sağlayabilir diye düşündürdü beni. Ve anlamanın, yaşayan sen olmadığında sadece bir an için anladığımızı sanacağımız bir şeyden öte olmayacağını da hisettirdi. Sadece Christopher'ı değil annesini, babasını zorlayan durumları, onu hiç anlayamayacak - çünkü anlamak zorunda olmak gibi bir zorunluluğu olmayacak- diğer toplumdaki insanların dahil olduğu bir gerçek hayat kurgusunu, bir başka bilgi verme amacı için yazılmış sayfalarca bölümlerce anlatılmaya çalışılacak "özel ihtiyacı olan birey" kitapları yerine çok sıradan ve hepimizin bildiği bir mahalle, insanlar, günlük yaşam üzerinden bir hikaye ile anlatması yazarın... Ne güzel bir kitap olmuş diye düşündürdü bana.
"Farklı" olan, bildiğimiz şeyler çerçevesinin dışında kalan her şey ve herkese duyduğumuz o garipseme, iğrenme, tahammül edememe, uzaklaşma, eleştirme, kötü davranma, dalga geçme ve daha sıralanabilecek bir sürü şey var ya hani, o "çoğunluk" içinde var olduğumuz yerde kendimizi her ne yapıyorsak "haklı" gördüğümüz yer var ya hani ne derin bir körlük aslında... Halbuki çoğunlukta olan olsaydı bu şekilde davrandıklarımız, o zaman biz bu muameleyi görüyor olmayacak mıydık "azınlık" içinde kalıp "farklı" olan bu kez biz olacağımız için... Böyle de garip bir şey işte deneyimlediğimiz bu evren, bu yaşam, insan olmak...
Süper İyi Günler ya da Christopher Boone'un Sıradışı HayatıMark Haddon · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 20254,173 okunma
Ne güzel bir ayrılık sonrası kitabı... Çok beğendim, çok iyi geldi. Ayrılık sürecinde yalnız hissediyorsan kendini, kimse anlamıyor ya da sen kimseye anlatamıyorsan halini, al yanında tut bu kitabı, yalnız değilsin unutma olur mu?
Hayatının sürekli değişmesi hayali ile yaşarken geçmeyen ızdırap gibi gelen günlerindeysen biraz durmak, biraz o düşüncelerden başkasına sahip olamayacağın inancının da değişebileceğine bir fırsat vermek istersen bu kitap biraz nefes almanı sağlayabilir. Kimbilir belki nefes aldığının farkına vardığında belki de olduğun yerden doğrulup yola çıkmanı, yol almanı bile sağlayabilir...
Bir haftasonu kitabı. Sonunu merak ettim, ha gayret hadi bu kez olacak mı derken, kitap için farklı sonlar hayal ederken -masal kitabı ya sonuçta sonu mucize ile biter kesin- hangisi olur acaba diye düşünürken sonuna doğru tamam örgü belli hızlı hızlı geç de sonuna gel artık derken kendimle whlendim
Reklam