Roark yine açıklamaya, ikna etmeye uğraştı. Bunların bir işe yaramayacağını daha konuşurken biliyordu çünkü ağzından çıkan kelimeler sanki bir boşluğa girip yutuluyormuş gibiydi. Bayan Wayne Wilmot diye bir insan yoktu. Arkadaşlarının fikirlerini, gördüğü kartpostalları, okuduğu romanları kapsayan bir kabuktu o. Roark o kabuğa hitap etmek zorundaydı. Duyamayan, cevap veremeyen, sağır, kişiliksiz bir pamuk tampona.