Zeynep ÖZCAN
@zzeey
Yaşam, belki bizi birbirimizden ayrı tutar ama biliriz ki onlar bir yerdedir ve biz, birbirimize ölümüne bağlıyızdır. Bir araya geldiğimizde birbirimizin omuzlarını tutup sıkıca sarılırız. Hayat bizi beklemeye alıştırmıştır bir kere...
Reklam
Ben paltoma sımsıkı sarılıp insanlar arasında yürüyordum ama onlar iyiliklerini ne kadar düşündüğümü bilmiyorlardı.
Sayfa 11
"Yusuf'un ve Muazzez' in hayattan bir tek istekleri vardı : beraber olmak...
Sayfa 176
Konuşmaya ne lüzum vardı? Bütün güzel laflardan ve hoş insanlardan sıkılan bu mahlukları, birbirlerinin sessiz mevcudiyeti, yorgunluk verecek kadar doyuruyordu.
Sayfa 175