zerrin

Gölgelerin yer değiştirmesinden ibaretti artık günler benim için, adları ya da anlamları yoktu.
Sayfa 370·Kitabı okudu
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Sanırım ölüm, boşluğun cisimleşip ağırlaşabildiği tek yerdi. Eziyordu insanı, değiştiriyordu. Unutturuyordu.
Sayfa 370·Kitabı okudu
(...)bazen öyle anlamsız, bazen öyle..., ve biraz da kurumuş kabuk gibi hissediyorum kendimi.
Sayfa 288·Kitabı okudu
Evet, dedim, her zaman, ama her zaman, bir gün evveline göre daha fazla yaşayabilir insan. Neden olmasın? Daha uzun değil, daha huzurlu değil, daha fazla; belki kısacık ama daha fazla...
Sayfa 285·Kitabı okudu
"Nihayetinde, insan hep bir düşman arar kendine. Mücadele edecek bir şey..."
Sayfa 223·Kitabı okudu