Kaldırım Serçesi - Edith Piaf

5,0/10  (1 Oy) · 
7 okunma  · 
0 beğeni  · 
539 gösterim
"Ablam Edith... Babamız birdi, kötü adam da değildi ama sık sık ve esaslı dayak atardı. Sonra büyüdük, sokaklara çıktık, ara sokaklarda, kaldırımlarda hem sürttük hem şarkı söyledik, Edith daha Edith Piaf değildi, hayatı ve erkekleri bir arada tanıdık, o daha yirmisine gelmeden, 'Aşk ılındı mı ya ısıtmak gerekir ya da vazgeçmek' anlayışını kaptı, ama mesleğinde o kadar havai olmadı, öğrenip ilerlemek için ne gerekiyorsa yaptı, zaten o yüzden, hırsıyla, tutkusuyla Kaldırım Serçesi oldu, ne adamlar geldi geçti hayatından, gece bacağını bir erkeğin beline sarmadan yatmayı hiç beceremedi, neonlardan da hiç inmedi, en çok askerleri sevdi, Savaş sırasında hele, Yves Montand'a da kök söktürdü, kafasına basmayınca erkeklere kapıyı göstermekte iki dakka tereddüt etmedi, şarkı söylerkense hep tırmandı, para saymayı bilmedi, Charles Aznavour'u keşfetti, anneliği erken tatmıştı, hayata hiç doymadı, öldüğü gece parmakları bir serçe pencesi gibi benimkilerin üzerine kapanmıştı, ertesi sabah alt kattaki çocuk söyledi, inanmak istemiyordum ama, ölmüştü..."
  • Baskı Tarihi:
    Haziran 2007
  • Sayfa Sayısı:
    496
  • ISBN:
    9789944916837
  • Çeviri:
    Aydın Emeç
  • Yayınevi:
    Agora Kitaplığı
  • Kitabın Türü:
Susamber Kara 
31 Tem 2014, Kitabı okudu, Puan vermedi

Edith piaf' ı ilk kez gençlik yıllarıda TRT radyo Tiyatrosu'nda duydum. "Simone Bertaut" şöyle diyordu" ablam Edith Piaf'ı anlatıyorum. Çok ilgimi çekmişti. Sonrasında kitabını okudum. Daha da ilginç bir yaşam öyküsü olduğunu düşündüm. Yine tv.
de belgesel de izledim. Son olarak da filmini izledim. Gerçek hayatlardan yola çıkıılan kitaplar bana dah cazip geliyor...

Kitaptan 2 Alıntı