onlar bana hakaret ettikçe ben aynanın karşısına geçtim, yansımama küfürler ettim. "beceriksiz! bir halta yaramıyorsun!" dedim aynı işittiğim gibi. ağladım. ağladım ve o düşük halimi izledim saatlerce. kendimden nefret etmeye başladım. saçlarımı yoldum, kestim. müziklere kendimi adadım. intiharı düşledim ama düşletenler hep onlar oldu. ben kendimle barışık değilsem, kim beni sevebilirdi ki?