Elif
@00elif
"Doğrusu ne için yaşıyordu ki şu dünyada.
Elinde avucunda hiçbir şeyi kalmamıştı. Bir yüreği vardı, bir de uğruna yaşamını ortaya koyduğu doğruları."
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"Anlamını sorgulamadan yerine getirmesi buyrulan emirler askerin muhasebe kabiliyetini yerle bir etmişti. Birkaç çürük payandayla ayakta zor tuttuğu özgüveninin yıkılmasına müsaade vermek istemiyordu. İnsandı. Her kahkahada daha da hiddetlenip tabancanın kabzasını var gücüyle Kadir’in sırtına indiriyordu."
"Zeybeklik başladığı gibi bitmiyordu. Adının güzel hikayelerde yaşaması için hikayesinin ummadığı bir sonla taçlanması gerekiyordu. Tarih hep öyle yazmıştı. Eceliyle evinde ölümü bekleyen bir zeybek bilinmiyordu. Belki de zeybeği zeybek yapan dağlarda düşmanla karşılaştığı çatışmalardan çok ölümle karşılaştığı anlardı. Zeybek ölüme bir kere yenilirdi. Bu yenilgi kendisinin zaferi oluverirdi. Zeybeği ölümsüz yapan da bir tek ölüme yenilmesiydi."
Köyüne dönmek istiyordu. Her şeyin bir rüya olduğunu, birazdan uyandırılacağını hayal ediyordu. Oysa hayal ile gerçek bütünüyle birbirine karışmıştı.
"Kaçmıyoruz Menderes, kaçmıyoruz. Germencik’te bir kıyımın şahidi olduk. Bazen tüm olan bitene şahit olmak orada can vermekten daha zor olur."