Esma Nur Arslan
@00esmanurarslan
Öğrenmek
187 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Toprak utansın
Yine yeniden sonuna geldik.. bir daha başlanmak üzere :))
Şiire bakışı en sağlam ve sağlıklı olan şairlerin başında geliyor belki Necip Fazıl. Fikir ve üslubun, kendi deyimiyle "kütük ve nakış"ın en dengeli biçimde birleşmiş hâli diyebilirim. Ve bir şeyi çok iyi anladım.. Kendi intibaımla sevdiğim, "iyi insan" olarak gördüğüm kimseler varsa; bunu başka "iyi" insanların söylemlerine göre değiştirmemeliyim. Son zamanlarda çok sevdiğim insanlar böyle geliyorlar yanıma. Kimi sevdiğimi söylesem "yok, o işin aslı öyle değilmiş"lerle geliyorlar bana. Kırmaya gücüm yetseydi de konuşsaydım derdim ki " Ulan insan evlatları.. benim kendi gözüm, kendi anlayışım yok mu? Kimin iyi olduğunu göremiyor, kimin kötü olduğunu anlayamıyor muyum ben? Aslı öyle olmayan insan bunca şeyi nasıl ve neden yazar? İdrâki genişlememiş insan "Allah yâr" deyip kapatır mı mevzuuyu? Önceliğiniz kendi sanatçı bozuntularınıza bakmak olsun lütfen." Ne güzel demiş Özel amcamız: Anmaya gücüm yetseydi de konuşsaydım diye:)
Bir de hedefimiz olsun o vakit: Malum mısrada diyor ya Üstad "Bize kalan aziz borç, asırlık zamanlardan; / Tarihi temizlemek sahte kahramanlardan..."
Bütün kahramanların sahtesini gerçeğini öğrenip tarihten ve insanların hafızalarındaki yerinden kazımak görevimiz olsun artık.
Çünkü işin aslını öğrenmeden yaşamanın zamanı değil:)
Yine çok şey öğrendik, biraz daha yaşlandık, azıcık da ömrümüzden eksildi.. Öğütülürüz elbet bir gün, ve o gün yakındır.
Alıntılar kitabı :)
Toplama bir kitap gibi oluyor altını çizdiğim veya not aldığım şeyleri okuduğumda. Öyle de biraz zaten.
Çoğu bildiğim, farkında olduğum meselelerdi kitaptakiler. Ama unutuyordum hatırda tutmuyordum bunları. Yine öyle olacak. İnsanoğlu değil mi, en büyük vasfı unutmak.
Kitabı bitirdiğimde benim haneme yazılan tek artı,
bundan böyle hatırlamak için hangi adrese gideceğimi iyi biliyor hale gelmem oldu. Okuyun bir şey kaybetmezsiniz, bir uzvunuz eksilmez okudunuz diye. Bir uzvu kaybetmek nedir bir fikriniz olur hem belki de.
Her okuduğumda o 'nesil'den olabilmeyi umut ettiğimi, bu uğurda mücadele edenlerle birlikte çabalamayı çok istediğimi bana hatırlatan eser. İkinci okuyuşumda -daha çok okuruz inşallah- şunu fark ettim: Aslında istenen, daha doğrusu hedeflenen şey basit. Hep küçük adımlarla halledilebilecek meseleler. Zorluğu da tam olarak buradan geliyor zannımca: Basitliğinden. Basit olduğu için erteleyebiliyoruz, 'daha çok zaman var sonra yaparım' diyebiliyoruz. Bakalım daha ne kadar erteleyeceğiz, uyanmayacağız?
