Havva

Havva
Insan her daim yaşadigi anı kiymetini bilmeliydi.Başımıza gelen her kötü şeyin bize öğretmek istediği bir amacı vardı.Bazen iyi bazen kötü .Bazen de,yaşamamak için ne kadar uğraşsa da o anı yaşardı insan..
Sana değer vermeyen, seni değersiz hissettiren, sürekli küçümseyen, dalga geçen ve sana hak ettiğin saygıyı göstermeyen insanlarla aynı yolda yürümeye çalışırsan; bir süre sonra kendini en açık gerçekleri açıklarken, en basit duygularını savunurken ve hatta karakterini bile gerekçelendirmek zorunda kalırken bulursun. Oysa seni gerçekten anlayan ve değer veren insanların yanında, kim olduğunu ispatlamaya ihtiyaç duymazsın; olduğun gibi kabul edilirsin.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bazı insanlara ne yaparsanız yapın yaranamazsınız; çünkü onların derdi sizin iyiliğiniz değil, sizi eksik hissettirmektir. Siz fedakârlık yaparsınız, onlar nankörlük eder. Siz susarsınız, onlar kolunuzu koparmaya kalkar. Böylelerine ne sevgi yeter ne emek. Çünkü karakteri dar olanın gönlü de dardır. O yüzden artık kimseye kendinizi ispat etmeye kalkmayın. Değerinizi görmeyen göz için ışık olmaya çalışmak boşunadır, bırakın karanlıklarında kaybolsunlar
Çiçek açtığın mevsimlerde gözlerini senden esirgeyenlerin, yaprak döktüğün zamanlarda dallarını yargılamaya hakkı yoktur. İnsan, yalnızca kusurlarının değil; emeğinin, direncinin ve ışığının da görüldüğü yerde gerçekten anlaşılır.
Bana katılırsınız katılmazsınız bilmem, ama insan ilişkilerinde sabit bir formülüm var. Sizin doğru yönlerinizi takdir edememiş hiç kimse, yanlış bulduğu yönlerinizi eleştirmeye kalkamamalıdır. Sizin başarı haberlerinizi boş geçmiş hiç kimse, yenilgi veya kusurlu bulduğu yönlerinizi gündeme getirememelidir. H. Melisa Acar
Cumartesi
Hayat bana şehirler arası bir otobüs yolculuğu gibi geliyor. Sürekli hareket halindesinizdir ve camdan dıışarıya baktığınızda hemen hemen aynıdır. Ama bazen tüm o sıradanlığın aynılığın içinden sizi çekip çıkaran bir yerdensiniz. Yol boyunca uzayıp giden, kupkuru, sapsarı otlardan sonra kısa bir süreliğine yemyeşil, hayat dolu bir orman seriliverir önünüze sanki. Bu; kimi zaman bir başarı, kimi zaman bir kavuşma, kimi zaman da bir tanışmadır. Sonra o ormanı da geride bıraktığınızı fark edersiniz. İneceğiniz şehre varmışsınızdır artık. Demem o ki yolun başı sonu bellidir aslında. Bu yüzden önemli olan, yolculuk sırasındaki güzelliklerin farkına varmak ve geçirilen güzel anların, anılar haline gelmeden önce onların tadını alabilmektir.