Ölüler aleminde gövdesiz bir ruh nasıl gerçek mutluluk sebebiyse ,yaşayanlar arasında da en büyük mutluluğun ruhsuz bir gövde olacağını ne yazık ki kimse ölmeden anlayamıyor .
Çocukluğumda işittiğim bir Süryani masalındaki ölümle karşılaşan ihtiyar adamın yaptığı gibi, sonsuzluk kadar süren kısacık bir süre sessizliğe gömüldü
Bilirsiniz: Bazen inandığımız bir şeyi öyle bir söyleyiveririz ki birine, “ ben bu söze o kadar inanmama rağmen, neden inanmadan söyledim onu ? “ Diye sorarız sonra kendimize.