Zihin Kütüphanesi
@0861_
103 okur puanı
Mayıs 2023 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Merhaba kitap dostlarım
Harika bir serinin ikinci kitabıyla yine kalbim ağzımda bir okuma yaptım.İlk kitap öyle heyecanlı bir yerde bitmişti ki neden,nasıl? sorularıyla kalmıştık.Çok şükür ki devamı geldi ama bu kitap da öyle bir yerde bitti ki resmen devam edeceğinin sinyalini verdi bize.Sabırsızlık seviyem tavan diyebilirim.
Carsin’in babasını kaybettikten sonra başlayan o karmaşık rüya süreci bu kitapta çok daha derinleşiyor.Rüyalarında gördüğü kişinin Theon olması,onunla tanışıp aralarında güçlü ve duygusal bir bağ kurulması derken her şey daha da iç içe geçiyor.Öyle anlar oldu ki gerçekten mi?Rüya mı? ayırt etmekte ben bile zorlandım.Yazar o hissi çok güzel vermiş.Carsin ve Theon arasındaki bağ güçlendikçe telepatik bir yakınlaşma da başlıyor. Birbirlerinin tedirginliğini bile hissedebilmeleri çok etkileyiciydi.Tam işte şimdi her şey yoluna giriyor derken Theon hakkında duyulanlar Carsin’in dünyasını altüst ediyor.Ben de onunla birlikte Theon yapmaz,olamaz demekten kendimi alamadım ama gerçekler bazen insanın canını yakıyor maalesef.Diğer yandan Tesla’dan gelen mesajlar, rüyaların ardındaki sırlar ve nihayet yüzleşme anı…Tüm düğümler tek tek çözülüyor gibi görünse de aslında daha büyük bir gerçeğe kapı aralanıyor.Carsin her şeyin nedenini, nasılını öğreniyor ama öğrendiği o son şey var ya işte orada insanın içi burkuluyor.Bu kitapta dostluk,güven,kayıp ve bilinmezlik öyle güzel harmanlanmış ki hem heyecanlandım,hem üzüldüm,hem de merak içinde kaldım.Seri giderek daha karanlık ve daha derin bir hâl alıyor.Şimdi tek isteğim bir an önce devam kitabına kavuşmak.Çünkü bu hikâye burada kalamaz…
Merhaba kitap dostlarım
Bugün sizlere kalemiyle yeni tanıştığım sevgili Ceren Özdemir’in iki kitaplık serisinin ilk kitabı Yakaza – Rüya ile geldim.Gizem,macera ve fantastik ögelerin çok güzel harmanlandığı bir hikâyeydi benim için.
Carsin’in babasının ölümüyle başlayan hikâye, daha ilk sayfalardan itibaren o kaybın ağırlığını hissettiriyor.Baba onun için bir çınar ağacı gibi güven,güç ve sığınak demekti.Böyle büyük bir kaybın ardından Carsin’in gördüğü garip rüyalar,içinde biriktirdiği sırlar ve kapanmış bir davanın gölgesi derken olaylar yavaş yavaş örülmeye başlıyor.İlk başlarda tempo biraz durgun ilerlese de özellikle Theon Farnes sahneye çıktıktan sonra sayfalar resmen akmaya başladı.Carsin ile Theon arasındaki o gelgitler,sürekli başını belaya sokan Carsin’i Theon’un kurtarması ve işin içine bir de duygusal karmaşa girmesi hikâyeyi bambaşka bir noktaya taşıdı.Hele ki rüyalardaki o sarı gözler ve “beni bul” diyen gizemli adam…İşte orada merak duygum iyice zirve yaptı diyebilirim.Kitabın ikinci yarısı kesinlikle çok daha sürükleyiciydi ve beni seriyle bağladı diyebilirim.
Şimdi hiç vakit kaybetmeden serinin ikinci kitabına geçiyorum çünkü o gizemin nasıl çözüleceğini ben de en az sizin kadar merak ediyorum.Okuyan varsa mutlaka yorumlarda buluşalım.
Merhaba kitap dostlarım
Bulut ve Pinhan’ın yaralarla örülmüş hikâyesine kaldığımız yerden devam ediyoruz…Ve itiraf etmeliyim ki,bu kez kalbim biraz daha ağırdı. Çünkü artık karakterleri tanıdım ve hangi kelimenin nerelerine dokunacağını,hangi suskunluğun neyi anlatacağını biliyorum.
Bu bölümde en çok hissettiğim şey;İnsan bazen sevdiğine en çok yaklaşmak isterken en çok orada kayboluyor.Bulut’un içindeki fırtına dinmiyor,Pinhan’ın suskunluğu ise her şeyi daha da derinleştiriyor.İkisi de yaralı ama en çok da birbirlerine değdikleri yerden kanıyorlar.Bazı cümleler içime dokundu. Özellikle “Asıl yaralayan,o kurşunun kimden geldiğidir.” düşüncesi…Çünkü gerçekten de acının büyüklüğü değil,geldiği yer yakıyor insanı.Yazar duyguyu öyle sade ama etkili vermiş ki,bazı satırların altını çizmeden geçemedim.Abartısız,gerçek ve can yakacak kadar tanıdık.Okurken zaman zaman “keşke” dedim,zaman zaman da “işte tam da böyle” diye iç geçirdim.Aşk bazen iyileştirmez,önce yarayı gösterir.Ve insan en çok yüzleştiği yerde büyür.Bulut ve Pinhan’ın yolculuğu hâlâ kolay değil ama ben okurken hem hüzünlendim hem de kendimle yüzleştim.Eğer siz de duygusal, düşündüren ve kalbe dokunan hikâyeleri seviyorsanız, bu kitap tam kalbinize göre olabilir.
