Zihin Kütüphanesi
@0861_
103 okur puanı
Mayıs 2023 tarihinde katıldı
Merhaba kitap dostlarım
Bugün sizlere kalemiyle yeni tanıştığım Eda Boğatemur 'un Sert Koruyucu Kız inanmak kitabı ile geldim.
Pinhan…Güçlü görünmeyi seçmemiş ama güçlü olmak zorunda kalmış bir kızın hikâyesi bu.Hayata karşı sert,mesafeli,kimseye kolay kolay yaklaşmayan bir karakter.Onu okurken zaman zaman “bu kadar duvar fazla değil mi?” diye düşünsem de sayfalar ilerledikçe o duvarların neden örüldüğünü daha iyi anlıyorsunuz.Çünkü bazı kalpler korunmadan hayatta kalamıyor....Ve sonra Bulut giriyor hikâyeye…Bir bakışla başlayan,kelimelerden çok suskunlukla büyüyen bir çekim.Pinhan kaçtıkça Bulut’un daha çok yaklaşması,aralarındaki o gerilimli ama bir o kadar da duygusal atmosferi çok güzel hissettirdi bana.Aralarındaki çekim sadece romantik değil;aynı zamanda iki yaralı ruhun birbirini tanıması gibi.En çok da Pinhan’ın içsel çatışmaları etkiledi beni.Güçlü durmaya alışmış birinin,birine gerçekten dokunmak istemesi…İşte asıl kırılma noktası buydu benim için.Çünkü bazen insanın en büyük savaşı, kendi kalbiyle oluyor.Yazarın dili akıcı,duyguları geçiren bir kalemi var.Özellikle gerilim ve tutku arasındaki dengeyi başarılı buldum.Yer yer kızdım,yer yer içim yumuşadı ama hiç kopmadım hikâyeden.Benim için hem güçlü bir kadın karakter okuması hem de duygusal yönü ağır basan bir aşk hikâyesiydi.Eğer sert görünen ama içinde fırtınalar kopan kadın karakterleri seviyorsanız bu kitaba bir şans verebilirsiniz.
Okuyan varsa mutlaka yorumlarda buluşalım, konuşalım.
Reklam
Merhaba kitap dostlarım
Bir serinin daha son sayfasını kapatmanın o tatlı hüznü içindeyim…Karakterlerle kurduğum bağ,yaşanan her kırılma ve her yüzleşme hâlâ zihnimde.Bazı hikâyeler bitse de etkisi uzun süre kalıyor ya,işte bu seri tam olarak öyleydi.
Sezin bu kitapta benim için bambaşka bir noktaya ulaştı.Gürültüsüz ama sarsılmaz duruşu,karanlığın tam ortasında bile “temiz” kalabilmesi hikâyenin en güçlü yanlarından biriydi.Onun gücü bağırmıyor,sessizce hissediliyordu…ve belki de bu yüzden bu kadar etkileyiciydi.Turan Alp ise finalde artık maskesiz.Acısını,öfkesini,içindeki karanlığı saklamayan bir hâli var.Onu bu kadar açık,bu kadar savunmasız görmek zaman zaman zorlayıcıydı ama bir o kadar da gerçekti. İntikam duygusunun insanı nasıl dönüştürdüğünü okumak hikâyeye ağırlık katmış ve o ağırlık da kitabı daha çarpıcı yapmış.
Final kitabı olmanın sorumluluğunu taşıyan bir son olmuş bence.Duyguyu abartmadan,dramı zorlamadan ama eksiltmeden ilerliyor.Aksiyon ve içsel çatışmalar dengeli bir şekilde işlenmiş. Kolay bir son değildi ama karakterlere yakışan, içime sinen bir veda oldu.Veda etmek zor ama iyi ki okudum dediğim serilerden biri oldu.Siz de okudunuz mu,yoksa listenize eklemeyi düşünüyor musunuz?
Merhaba kitap dostlarım
Sizlere Loresima’nın güzel kaleminden çıkan Tozlu Pembe kitabı ile geldim.Daha ilk sayfasından itibaren kalbe usulca dokunan, samimi ve duygusu yüksek bir hikâye.Bu hikaye bize sadece bir aşkı değil kırılmış yanlarımızı,yarım kalmış cümlelerimizi ve insanın kendiyle yüzleşme yolculuğuna çıkıyor.
Ayperi’nin omuzlarında taşıdığı geçmiş,onun en büyük yükü...Gülümsemesinin ardına sakladığı hüznü kimse görmezken,hayatına beklenmedik bir anda giren Ömer Seyirhan her şeyi değiştirecek o kişi oluyor.Ayperi kaçtıkça derinleşen duygular,Ömer’in kararlı ve sabırlı duruşuyla bambaşka bir anlam kazanıyor. Çünkü bazen en çok kaçtığımız yer,aslında kalbimizin ait olduğu yer oluyor.Karakterlerin kusurları,korkuları ve iç çatışmaları o kadar gerçek ki okurken sık sık “ben de böyle hissettim” diyorsunuz.Aşk ise tam anlamıyla tozlu pembe…Ne masalsı kadar uzak ne de acımasızca sert.Umutla kırgınlık arasında gidip gelen,insanın boğazında düğüm bırakan ama bir yandan da yüzünde ince bir tebessüm oluşturan bir duygu hâli…
Yazarın sade ama etkileyici dili,süslü cümlelere ihtiyaç duymadan duyguyu olduğu gibi hissettiriyor.Sevmenin,vazgeçmenin,bazen susmanın ve en önemlisi kendini seçmenin ne kadar kıymetli olduğunu hatırlatıyor.
Geçmişten kaçan bir kalp, gerçekten geleceğe tutunabilir mi?Tozlu Pembe tam da bu sorunun cevabını,kalbin en kırılgan yerinden veriyor.
