Okurbiruv
@0Monaro
...Üslûb-ı beyân, ayniyle insân...
instagram.com/okurbiruv
Öğretmen
Lisans
147 okur puanı
Nisan 2023 tarihinde katıldı
Kimi kitaplar vardır; az sayfalı olsa bile okurunun içine koca bir dünya bırakır. Karakterlerin yalnızlığı, evlerin sessizliği, aile içindeki görünmez çatışmaları anlatırken kendimizi bir anda onların yanında buluruz. Ya da onlarda kendimizden bir parça buluruz. Bu eser de tam olarak böyle bir okuma deneyimi yaşattı bana.
Merkezde isimleri bile anılmayan iki kişi var: Dede ve Nene. Küçük oğullarıyla Anadolu’nun bir mahallesinde yaşamaktadırlar. Ancak aynı evde olsalar da aralarındaki mesafe, kilometrelerce uzağa bedel. Dede, ne sofrada yer bulabilir ne de kendi yatağında uyuyabilir. Eşyaları kilitli bir bavulda saklıdır, uykusu ise yıpranmış bir kanepenin üstündedir. İçeride yabancı hissettiği için çoğu vaktini çarşıda geçirir; orada gördüğü saygı, eve döndüğünde yerini yeniden suskunluğa bırakır.
Nene… Küçük yaşta yaptığı evlilikten, yıllar süren fedakârlıklardan ve hiç dinmeyen kırgınlıklardan geriye, mutsuzlukla yoğrulmuş bir kadın kalmıştır. Oğulları ise annesinin sözünü daha çok dikkate alır; böylece Dede’nin yalnızlığı derinleşir.
Dedemizi hayata bağlayan tek şey memleketteki düğünler ve taziye ziyaretleridir. Oralarda bir süre nefes alır, fakat dönüş vakti geldiğinde dedemize yeniden bir hüzün çöker. Belki de Dede ve Nene’nin tek ortak yönü budur: ayrı kalınca mutlu olmaları…
Bu uzun hikâyeyi ben beğendim yalnız takıldığım ufak noktalar oldu. Bazı yerlerde yazarın tekrar düştüğünü hissettim, o bölümlerde kahramanların farklı birkaç yönünü görmek istedim. Bunun dışında kültürümüzü yansıtan bölümlerde betimlemeler hoşuma gitti.
Güzel bir uzun hikâye, novella okumak isterseniz bu kitaba bir şans verin derim
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Puan vermedi
Bugün, yazarımız @ibrahimakbaş tarafından kaleme alınan "Kurumuş Güllerin Uçuşan Yaprakları" kitabıyla geldim. Öncelikle yazarımızın ilk kitabı olmasından dolayı nasıl bir kitapla karşılaşacağım hakkında bir fikrim yoktu ve bu durum bana iyi geldi. Biliyorsunuz genelde Türk edebiyatının tanınmış yazarlarından kitaplar okuyorum ve yazarların tarzı hakkında az çok bilgi sahibiyiz. Ama böyle sürpriz kitaplar beni daha çok heyecanlandırıyor.
KGDY, Deneme - şiir türlerinden oluşmuş bir kitap. Yazılar, "Aşk, Sevgi, Kitaplar, Dil, Mimari, Şiir" başlıkları çerçevesinde şekillenmiş. Özellikle deneme bölümlerinden etkilendiğini söyleyebilirim. Kitabı okurken aldığım notlara göz attığımda birçok kez "Kitap beni geçmişe götürdü." diye not almışım. Gerçekten de yazarın, geçmişin samimiyetine değindiği yerlerde yumuşacık hissettim. Dedelerimizin, babannelerimizin henüz dünyadan göçüp gitmediği zamanlardaki o samimi dünyaya bir anlığına da olsa gitmek beni iyi hissettirdi. Ayrıca şunu da belirtmeliyim ki başlıklarda geçen ve metni şekillendiren bu kavramlar manevi anlamda kaleme alınmış. Öyleyse anlatmak istediğimi daha iyi anlamak adına bir alıntı iliştireyim:
"Tabiat, gökyüzü ve ilim. Her şey Allah'ı hatırlatır. Dünyadaki tüm samimi sevgiler Rabb'imizden gelir ve her pak sevgi Rabb'imizi hatırlatır. Hem zaten bu yüzden sevgiyi de severiz ya. Sevgiye özlemliyiz biz. Sevgi, kapımızın önüne değil evimizin her köşesine de sinse uzaktaymış gibi arar dururuz ya. Aşk da kalbi rafine hâline getirebileceği için hakiki aşka ekilmiş tohum olup yeni bir merhaleye vasıl edecektir."
Anlam derinliği olan kitap, biz okurları tefekkür etmeye sevk ediyor. Divan şairleri hakkındaki bu alıntı da yazarın dil ve anlatım tarzını destekler nitelikte.
"Divan şiirlerini 'Çok süslü, çok mübalağalı
Oscar Wilde'nin "Dorıan Gray'in Portresi" romanı, bir arkadaşın "Bu kitabı mutlaka okumalısın" demesiyle aldığım bir kitap. Kitabı başlarda sıkıcı bulduğum halde, Dorian Gray'in nasıl bir yol izleyeceği hakkındaki merakım kitaba devam etmemi sağladı. Okurken, böylesine üst düzey özelliklere sahip kahramanın değişmesini olanaksız görseniz de kitabın devamında yazar, okuyucuya farklı bir izlenim veriyor. Farklı bakış açıları kazandıran bu kitaba ön yargılı yaklaşılmaması gerektiğini düşünüyorum. Bence seveceksiniz.
Kitabı okumaya başladığınızda farklı ve pek de alışık olmadığımız bir ilişkiler yumağıyla karşılaşacaksınız. Ama kitabın ilerleyen bölümlerinde kitabın aslında büyük bir ders verdiğini göreceksiniz.
Var mısın?" Kitabına gelecek olursak samimi bir roportaj şeklinde ilerliyor. Yazar; kendi yaşadıklarından yola çıkarak hayatımızı nasıl anlamlandıracağımızdan, yaşam içinde kendimizi nerede gördüğümüzden bahsediyor. Tek bir bakış açısıyla baktığımız durumlara, aslında çok farklı pencerelerden de bakılabileceğini söylüyor.
Ve hemen hemen her bölümün sonunda birkaç maddeden oluşan öneriler de veriyor yazarımız.
Kişisel gelişim kitaplarının genelde bir faydasını görmediğimizi söyleriz ama "Var mısın? " bu yargımızı kıracak gibi duruyor.
Kitaba genel olarak bakacak olursak Zeze adlı bir çocuğun ne acılar çektiğini anlatıyor. Zeze çok zeki bir çocuk olmakla birlikte çok da ince düşünceli bir çocuk. Yalnız haylazlığı bu durumun önüne geçiyor ve herkesten şiddet görmesine neden oluyor. Sevgiye aç bu çocuğun yaşadıklarına duygulanmamak elde değil.
Bence her yaşta insanın okuyabileceği bir kitap. Çünkü hangi dönemde okunursa okunsun herkesin kendinden bir şeyler bulacağını düşünüyorum.
Bir de Zeze'nin yaralı ruhunu her çocuk yaşıyor bence. Evet bu kadar şiddetli olmayabilir, evet tıpatıp aynısı olmayabilir ama her çocuk içinde bir Zeze barındıyor diye düşünüyorum. Her çocuk diye genelledim ama tabii ki bilinçli aileleri bu genellemenin dışında tutuyorum. Ve çocuklarımızdan sevgiyi asla ama asla eksik etmemeyi temenni ediyorum.
