Sema Ö.
@0Sema01
There is a remedy for everything except death.
ELT
Philosophy Student
486 okur puanı
Ocak 2024 tarihinde katıldı
"Kendi kendine öz planını gerçekleştiremeyen insan kendisine başkalarının sunduğu tasarıları gerçekleştirecektir, o zaman da artık kendi öz
yaşamını sürdüremeyecektir."
~Heidegger
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Hristiyan filozoflara göre, insanın özü varoluşundan önce gelir. Tanrı insanı bir öz
üzerinden var etmiştir. Sartre, varoluşun özden önce geldiği düşüncesinden, insan her ne ise ondan sorumlu olduğu sonucunu çıkarır.
Varoluşçuluğun ilk işi, her insanı varlığının
sorumluluğunu üstlenmeye çağırmaktır. Ama bu
sorumluluk sadece kişinin kendisini değil, bütün insanların sorumluluğunu kapsar.
Akarsu’ya göre, ahlakı filozoflar bulmuş değildir. En ilkel topluluklar da dahil her yerde ve her zaman ahlak vardı. Sorun, hangi davranışımız ahlaka uygun; daha doğrusu nasıl hareket edersek ahlaka uygun davranılmış olunur, soruları çerçevesinde ortaya çıkmaktadır (Akarsu 1970, 1).
Ahlaklı olmak için özgür olmalıyız, oysa ahlak itaati şart koşar (Akarsu 1970, 7). İtaat edilmesi gerekli buyrukları kim koymuştur? Ahlaktaki kanun koyucu, tek insan, toplum, devlet, Tanrı olabilir. Bu buyruklar kimden gelirse gelsin, insanlarda onlara karşı bir ödev duygusu vardır. Bu ödev duygusu bizi ahlaklı davranmaya iter (Akarsu 1970, 7).
Mengüşoğlu’na göre günün ontolojisi, kendinde şey, mutlak geist, saf ben gibi metafizik yükü taşımaktan kurtulmuş, onu sırtından atmıştır. Mengüşoğlu, varlığı, varolanın kendisini, en son şey olarak görmektedir. Çünkü varlık fenomenleri, varlığın, varolanın gerisinde bulunan, görünüş sahasına çıkmayan herhangi bir metafizik temelden haber vermiyorlar. Dönemin ontolojisi için, görünüş ve kendinde şey bir birlik ifade ederler.