Okan
@0k4n
Nadr ibn Muhammed şöyle rivâyet eder: Halîfe, İmâm’ın fetvâ vermesini yasaklamıştı. Oğlu Hammâd [v.738], İmâm yalnız iken bazı mes’eleleri kendisine sordu. İmâm cevâb vermedi. Hammâd: “Sen hiç kimsenin görmediği bir yerdesin, kimden korkar-sın?” diye sordu. İmâm: “Halîfe bana fetvâ veriyor mu-sun diye sorduğunda inkâr edip yalan söylemek gerek-tiği için korkuyorum” dedi.
Babam vefat ettiğinde küçük bir çocuktum. Annem beni bir elbise temizleyicisinin yanına teslim etti. Fakat ben oradan kaçarak Ebu Hanife’nin derslerine katılıyordum. Annem beni takip ediyor, beni oradan yakaladığında elimden tutup tekrar ustamın yanına götürüyordu. Sonra ben bu işte anneme muhalefet ederek, Ebu Hanife’nin yanına gittim. Nihayet annem gelip Ebu Hanife’ye şöyle dedi:
– Bu çocuk öksüzdür, hiçbir varlığı yoktur. Sadece ip örerek kazandığım parayla bir şeyler alıp ona yedirebiliyorum. Ama sen onun bana olan terbiyesini bozdun.
— Anlamıyor musun ey kadın? Bu çocuk ilim öğreniyor. İleride öyle bir zaman gelecek ki, firuze tabaklarda fıstık yağıyla yapılmış paluze (bir çeşit tatlı) yiyecek!
Nihayet kadılığım sırasında, Harun Reşit’in yanında olduğum bir gün, bana firuze tabakta paluze tatlısı getirildi. Halife Harun Reşit dedi ki:
– Bu tatlıdan ye. Çünkü bu her zaman bizde yapılmaz.
— Bu nedir ey müminlerin emiri?
— Bu, paluzedir.
— Ben gülümsedim. O bana sordu:
– Niçin gülümsüyorsun?
— Bir şey yok. Allah size uzun ömürler versin.
— Hayır, mutlaka bana sebebini söylemelisin.
Ben de Ebu Hanife’nin bir zamanlar anneme söylediği sözleri halifeye anlattım. Harun Reşit bana dedi ki:
– “İlim, kişiyi dünya ve ahirette yüceltir. Allah Ebu Hanife’ye rahmet eylesin. O, baş gözüyle görülmeyeni akıl gözüyle görürdü.”
Cimanın müstehab layık ve mürüvvete uygun olanı şudur; Erkek hanımının rızasıyla cima eyleye ve vakitleri gözeterek birleşe; menedilen vakitlerden ondan çekine. O halde eğer bir kişi hanımının rızası ve sevgisiyle cima ederse ondan hasıl olan çocuk akıllı ve reşid olur.
Eğer hilal ayının ilk günü cima ederse ondan olan çocuk güzel olur. Eğer gündüz öğleden önce derse çocuk hakim ve kerim olur. Eğer pazartesi gecesi ederse çocuk kuran hafızı olur.
Eğer salı gecesi ederse çocuk hem cömert ve hem merhametli olur. Perşembe gecesi ederse çocuk hem alim ve amil olur.
Eğer cuma gecesi ederse çocuk abid ve arif olur. Eğer cuma günü namazdan önce ederse çocuk kutlu olur şehid olarak ölür. Eğer bir kişi hanımından rızasız cima ederse ondan olan çocuk ahmak olur.
Lohusayı ederse çocuğa nazar gelir. Eğer hilal ayının ilk gecesi ve onbeşinci gecesi veya son gecesi cima ederse çocuk mecnun olur.
Eğer pazar gecesi ederse çocuk yol kesici olur. Çarşamba gecesi ederse çocuk öldürmeye eğilimli olur.
Eğer gündüz öğleden sonra ederse çocuk şaşı gözlü olur. Ramazan bayramı gecesi ederse çocuk ana ve babaya isyankar olur.
Kurban bayramı gecesi ederse çocuk altı parmaklı veya dört parmaklı olur. Eğer ayakta cima ederse çocuk yatağına işer. Eğer baldızı muhabbetiyle ederse çocuk hünsa olur. Eğer cima anında konuşursa çocuk dilsiz olur.
Eğer ferce bakarsa çocuk ama olur. Eğer cima anında kadını öperse çocuk sağır olur. Eğer meyve ağacı altında ederse çocuk zalim olur.
Taharetsiz ederse çocuk cimri olur. Eğer örtüsüz yıldızlar altında ederse çocuk munafık olur. Eğer beraat gecesi ederse çocuk kötü huylu olur. Eğer yola gidecek gecede ederse çocuk müsrif olur.
İnzal anında kadın ve erkeğin fikir ve hayalinde ne suret bulunursa çocuk ona yakın olur. Gözleri ne renge bakarsa çocuk o renge
İhsanı unutup noksanlığı unutmayan dost değil,düşmandır.