Bedenlerimizin imgesi kim bilir hangi alacakaranlık yağlarıyla meshedilmiş.Çöken yorgunluk,bir yorgunluğun karaltısı.Çok uzaktan geliyor,tıpkı bir yerlerde,bir hayatımızın var olabileceği fikri gibi...
İnsanlar yaşam ölüm kavramını virüs çıkınca hatırladı fakat biz varoluşsal kaygılarda iken
ölümden korkmadık ölümün(aynı zamanda yaşamın)arkasındaki bütün bu bilinmeyendi derdimiz bütün bu bilinmezliğin ağırlığına yüz defa ölmeyi yeğlerdik.