Mete

Mete
@0meaning
Ölüm mü daha acı verici hiçlik mi yoksa hiç yaşayamamış olmak mı bilemiyorum.
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
Zaman bir anda geçecek ve ölecem sonrası karanlık hiçlik.
(Spinoza) Ethica'nın son paragrafı: ''... Yol şu an çetin gözükse de yine de bu yolu bulmak mümkündür. Hiç kuşkusuz nadir bulunan bir yolun çetin olması da çok doğaldır. Zaten kurtuluşumuz hemen elimizin altında olsaydı ve onu yeniden bulmak için böyle emekler harcamamız gerekmeseydi, bunca insan şimdiye kadar onu hiç mi görmezdi? Ama bütün mükemmel şeyler nadirdir ve bir o kadar zor bulunur.''
NON FUI, FUI, NON SUM, NON CURO ''Yoktum, varım, olmayacağım, umurumda değil.'' Epikür
"Trajik" kavramını, tragedya'nın psikolojisi üstüne bilinebilecek en son şeyleri ne ölçüde bulduğumu Putların Batışı'nda bir kez daha dile getirdim. "En yabancı, en amansız sorunlarıyla bile yaşama evet deyiş; en yüksek örneklerini kurban ederken kendi bereketinin mutluluğuna varan o yaşama istemi, –buydu adlandırdığım Dionysosca diye, buydu tragik ozanın psikolojisine varmak için benim bulduğum köprü.