Nasri
@0nasri
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Dostoyevski'nin diğer yazarlara kıyasla güzel bir eseri.Ama yazarın kendi eserleriyle kıyaslandığında biraz sönük kalıyor demek haksız ve yersiz olmaz sanırım.Her karakterin kendi sorunlarını çok yakından yaşıyoruz.Alt ve üst olarak ayrılan sınıfsal farkların ve bunun tanıdığı ya da tanımadığı adaletsizliği görüyoruz.Duygusal derinliği hissetmekten hoşlanıyor ya da ruhsal halin acıtan yüzünü yaşaran gözlerinize taşımak istiyorsanız listenize eklemeniz gereken bir yapıt.Çoğu karakterin yaşamında ya kendimizi ya da kendimizden bildiklerimizi görüyoruz.
Fransız devrimini sırasında yaşananları , üst ve alt kesim olarak ayrıştırılan insanların yaşamını , çektiği zorlukları betimlemelerle o dönemde yaşar gibi içimizde hissediyoruz.Paris ve Londra arasında geçen ömür döngüsü kitaba bu adın verilmesine vesile oluyor.Kitap'ın başları belki çoğumuza anlamsız ve sıkıcı gibi gelsede asıl mesele sonları sabırla beklemektir.Sadese siyasi bir dönem olarak görülmemesi gereken , içinde aşk ve emeğinde bolca olduğu okunmaya değer bir eser.Finaline deyinecek olursam ; kendinden bile gizlediğin bir sevdanın hiç dönmeyeceğine inandığın anda ansızın kalbinde yeşermesi gibiydi...
