Doğa ile iç içe yaşayan Türkler doğadaki belirli güçlerle varlıklara saygı duyuyorlardı. Dağlara, ormanlara, su kaynaklarına, mağaraya, ateşe ve fırtına, şimşek, yıldırım, yangın, yağmur, kar benzeri doğa olaylarının ruhlarının varlığına inanıyor ve saygı gösteriyorlardı.