Bugün seni gördüm.
Hem de uzun uzun baktım sana. Gri tişörtünü, siyah eşofmanını izledim. Bir zamanlar ezbere bildiğim bir şeyi yeniden görmüş gibi baktım.
Ama artık sana bir şey yazasım gelmiyor. Belki de gücüm kalmadı.
Sensiz seni çok özlüyorum. Gelmeyeceksin, biliyorum. Bunu aklım biliyor. Ama gözüm seni gördüğünde hâlâ sana bakmak istiyor. Ne kadar bakarsam bakayım doyamıyorum. Çünkü bir yanım seni görüyor, bir yanım ise ne kadar uzakta olduğunu hissediyor.
Bugün ağlamaklıyım. Bugün ağlamak istiyorum.
111 gün oldu.
Hâlâ senden vazgeçemiyorum. Hâlâ seni seviyorum.
Sana anlatacak o kadar çok şey birikti ki. Günler, anılar, küçük ayrıntılar, aklıma gelen saçma şeyler... Eskiden olsa hepsini sana yazardım. Şimdi yazmıyorum.
İçimde birikiyorlar sadece.
Yazmak istiyorum bazen. Sadece sana yazmak istiyorum. Ama artık eskisi gibi mecalim de yok.
Bu yüzden susuyorum.