Elif Koçak
@111ebis
30 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Benim de mücadelem buydu işte. Neyin mücadelesini verdiğimi anlamaya çalışmanın mücadelesi...
Reklam
Bazıları için ölüm, huzurun ta kendisi olmalıydı.
... Sedyede kıvranan adamla göz göze geliyordum o an. Kuruması için bırakılmış, betondan bir heykele benziyordu yüzü ve de hepimize inat, toz içinde gülümsüyordu. Birkaç dişi eksikti. Şu huzuru çok aradım ben, der gibiydi bakışları. Şu huzuru çok aradım ben hemşiranım, bırakın dinleneyim, beni bırakın, yok-yok arkama yastık koymayın, ne zahmet ettiniz, yok rahatım, yok gerçekten rahatım, beni bırakın hemşiranım... Derken hepsi bitti. Öylece donup kaldı adamın gülümseyişi.
Tecavüze uğrayan çocukların gözleri yere bakıyordu o sırada, ölenlerinkiyse havaya...
"Geber ulan Numan Amca" dedim. "Herkes ölüyor, bir sen geber."
"Mesele mekân değil doktorum, mesele zaman" demişti Murat Hoca bir keresinde, " Otuzundan sonra her yerde boğulabilir insan. Taşraymış metropolmüş, hiç fark etmez."
Reklam