Hepimiz ama hepimiz, kendimizi, annemize rağmen olabildiğimiz kişi için kutlamalıyız. Özellikle de kız çocukları. Hayattaki en büyük başarımız, annemize rağmen 'biri' olmayı başarabilmektir. Bunu ne kertede başarabilirsek o derece 'biri'yizdir. 'Böyle yapma, bak anneni üzüyorsun', derler bizde. Halbuki kendisi üzgün olmayan hiçbir çocuk annesini üzmez. Çocuğun neden üzgün olduğunu sormayan toplumlar, neden roman okusun?
"Ne diyordunuz?" dedi Genç Adam. "Anlatın n'olur. Kadınların konuşmalarında bu özellik çok ilgimi çeker. O anlaşılmaz geçişler, bağlantısız sanılan, yaşamın özüne birdenbire inen saptanmalar. Bence kadınları en ağır koşullarda bile dayanıklı kılan bu konuşma biçimidir, yere sağlam basan bu dildir."
Sayfa 92 - Gendaş Genel Yayın Dağıtım·Kitabı okudu