Toz, zamanın kurumuş gözyaşlarıdır anlatırsınız bunu
Aralanan kapılardan geçen söz kendine zarif bir anlam bulacaktır
Bunu da anlatın, nasılsa yaz denilen şey yok,
Şeyler hep eylemlerle elenir
... Benim müvekkilimi itiraf etmemesi için avukatı olarak uyarmam, yalanlarını desteklemem gerekir değil mi? Ama içimde çoğunlukla bu cesareti bulamam; çünkü itiraf etmemek, itiraf edip de ceza almaktan daha büyük bir azap onlar için. Aslına bakarsan hâlâ anlayamadığım şey, insanın tehlikesini bilerek bir suçu işledikten sonra itiraf etme cesaretini bulamayışıdır.
Korku, cezadan çok daha kötüdür, çünkü ceza bellidir, ağır da olsa hafif de, hiçbir zaman belirsizliğin dehşeti kadar, o sonsuz gerilimin ürkütücülüğü kadar kötü değildir.