Yazar; doğup büyüdüğü toprakları terk etmek zorunda kalışından, gittiği yeni topraklarda yaşadığı sıkıntılardan, kendi memleketinde tüm benliğinin yok sayılışından hatta ailesinden insanları nasıl toprağa verdiğinden bahsediyor. Kitaba dair getirilen “Gerçek İslam bu değil” eleştirisi saçmalıktan ibaret. Zira yazar islamın ne olduğunu veya olmadığını anlatmıyor. Yaşadıklarını anlatıyor. Kimsenin de ailesinden birilerinin ölümüne sebep olmuş kişiler ve olaylar ile ilgili kitap yazarken “Ama işin iç yüzünü bir bilseniz, aslında tam öyle de değil” gibi bir açıklama yapma borcu yok. Öyle olmayacağını içten içe bilsem de Marji’nin ailesi ile birlikte çok mutlu oldukları bir son hayal ettim hep okurken. Yazarın İran dışına çıkması ve uyum sağlayamayıp geri dönmesi, bir kere gidip sonra geri döndüğünde ise artık İran’a da uyum sağlayamaması bana çok tanıdık geldi. Bize çok yakın coğrafyalardan hikayeler okumak, dinlemek beni hep daha çok etkilemiştir. Temelde hepimiz benzer insani duygu ve hislere sahip olsak da coğrafyalarımızla birlikte kaygılarımız da oldukça farklılaşıyor. Bize benzer hisler, bize benzer kaygılar ve maalesef bize benzer bir ahlakçılık okuyorsunuz. O çok uzaklardan gelen varoluş sancısından daha çok etki bırakıyor üzerinizde. En azından benim için öyle oldu.

PersepolisMarjane Satrapi · Panama Yayıncılık · 20172,667 okunma

Geri İleri