Bir an, bu bir deha, bir an sonra da bu bir budala dersiniz; her zaman yanılırsınız; o bir çocuktur; bir an gökleri yarar, bir an sonra da yeniden yuvasına iner.
Öngörü! Bizi durmadan kendimizin ötesine taşıyan ve çoğu kez hiçbir zaman varamayacağımız yere yerleştiren öngörü; işte tüm mutsuzluklarımızın gerçek kaynağı budur; insan gibi geçici bir varlığın her zaman o kadar ender olarak gelen uzaktaki bir geleceğe bakması ve üzerinde bulunduğu şimdiki zamanı önemsememesi ne delilik!
Gerçek dünyanın sınırları vardır, düşsel dünya sonsuzdur; birini genişletemiyorsak, ötekini daraltalım; çünkü bizi gerçekten mutsuz kılan acılar yalnızca bunların farklılığından doğar.